zondag 22 april 2018

DéJà Vu!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Come to me now and rest your head for just five minutes. Everything is good. Such a cosy room. The windows are illuminated by the evening sunshine through them. Fiery gems for you, only for you. 
Our house is a very, very, very fine house. With two cats in the yard. Life used to be so hard, now everything is easy. Cause of you and our la, la, la, la, la........'
Uut 'Our House' van Crosby, Stills, Nash & Young

De term dekt officieel niet de lading. Lekker boeiend. Maar gisteren had ik meerdere malen een heuse Déjà Vu, een ervaring die ik eerder had gemaakt terwijl de psychologie zegt dat dat niet het geval kan zijn.....
Dus wel! Phénomène de Déjà vu, de volledige naam, wordt tegenwoordig wel aangeduid als je een bekende situatie/herinnering etc. weer herkend. Een herinneringsbeleving tevens bekend onder de namen Bekanntheitstäuschung, fausse reconnaissance, paramnesie of Schondagewesene...Een hele mond vol, even laten merken dat ik vroeger wel op zat te letten in de klas, maar gisteren deden wij niet moeilijk. Spraken wij geen vreemde taal. Gisteravond was ik op stap met mien grote breur in het voor ons allebei bekende Hardenberg. Terwijl Herman meteen al enkele Oh Ja momenten had kwamen die voor mij wat later op de avond...u kent mij ondertussen!
Nostalgie waaierde via de Vecht en het knusse haventje het terras van Docks op. Een heerlijk verkoelend briesje. Leven goed, zoals het ooit bedoeld is. Terwijl Breur hapte in een Vedett nam ik een slok van mijn Weizenbier. Het regende zonnestralen, Acda zong zachtjes en aan de waterkant slingerde iemand zijn tas ver de vijver in. Twee Dorgelo's on the Road en ze waren nog lange niet thuis.
Vroeger, eerder, deden wij dit vaker. Jaarlijks wel zo'n twee keer als ik mij niet vergis. Maar ja, de hersens boven zijn in de loop van de jaren wat troebelder geworden. Niets menselijker als de pysche of de vergetelheid van een mens die richting de vijftig kabbelt. Hardenberg was toen Zwolle. Docks het Wijnhuis en de Voorveghter bijvoorbeeld het bevrijdingsfestival in de hoofdstad van Overijssel.
Het hoofdgerecht deze avond was Crosby, Stills, Nash & Young. Her Majesty bracht een tribute aan deze vier heren. Na twee uitverkochte tournees en legendarische recensies in verschillende media van hun weergaloze vertolking van het legendarische album, daar hebben we 'm weer, Déjà Vu, was ik benieuwd wat de vijf muzikanten mij nog meer wisten voor te schotelen en wat ze opgroeven uit de ruim gevulde schatkamer van het meesterlijke viertal CSNY die al muziek maakten terwijl ik nog gemaakt moest worden.
Wij kozen er voor om het spreekwoordelijke voorgerecht te nuttigen bij Docks, het even meesterlijke tentje van Jan Krikke. Een gastheer pur sang met zijn vakkundig personeel. Leuke gasten die een avondje uit compleet maken. Had Jan afgelopen week verwittigd of hij een tafeltje wilde reserveren. Hij zou een plekje vasthouden op het zonnige terras. Zo geschiedde. Breur en ik in opperbeste stemming. Op de weg er naar toe was de toon van de avond al geslagen, het klankborden kon beginnen. Flarden ouderwets stappen in Zwolle kwamen binnen...Dingen die wij nu misschien niet meer zouden doen. Die ongein zijn wij allang ontgroeid...de binnenstad van Zwolle op onze manier onveilig maken, of toch niet? Déjà Vu! In onze herinneringen worden sommnige zaken uit een verleden te veel opgepoetst totdat het een glans heeft waar je u tegen zegt. We hadden genoeg te bespreken. Onze beider gezondheid houdt niet bepaald over. Ook breur heeft flink wat medische tegenslagen te verwerken gehad. Maar wij zien het glas halfvol in plaats van halfleeg. Nou ja, dat gebeurde ook niet...Ik bleef trouw aan mijn verkoelende Weizzen terwijl de vader van Joost en Merlijn halverwege de dis overging op een mooie rode wijn.
Aangezien wij naderhand naar de uitvoering van Crosby, Stills, Nash & Young gingen kozen wij voor het meesterlijke 4-gangen Tapas Menu. Ik heb het al eens eerder verhaald. Maar wat een verfijnde smaken toverde de keukenbrigade van Docks ons voor. Weergaloos. Het begon met een klein soepje van zoete aardappel en we sloten uiteindelijk af met ondermeer Puddingbrood, cheesecake, arretjescake en zelfgemaakt ijs. Wat daartussen in zat klonk als verstilde nummers van CSNY in je oren. Tonijn met Shi-take, Carpaccio met truffelcremè, Serranoham, gerookte zalm, gekonfijte eend, zacht gegaarde wang van het varken, gamba's, Ossehaas puntjes, een mooi visje waar ik de naam niet meer van weet en nog veel meer lekkers. Bij Docks smaakte het allemaal prima en terwijl de zon langzaam zakte werden onze smaakpapillen verwend tot op het bot! Wederom een Déjà Vu, eerder gegeten bij Jan en het was weer uit de kunst. Dat vraagt om meer. Vakmanschap is Meesterschap! Weer het culinaire bewijs dat Hardenberg zich op de kaart zet. Uit eten is hier een feestje geworden. En dat moeten wij nog zoveel bezoekjes afleggen....Krijg er nu al een DéJà Vu gevoel van, maar ik beloof u, ik hou jullie op de hoogte want hoogtepunten zeker op eterij gebied moet je willen delen. Moet je ervaren, moet je consumeren....Het volle terras was het levende bewijs dat Hardenberg bruist. Her Majesty maakte de avond af. Wat een geweldige avond in de Voorveghter. Jan Maarten, de directeur, verhaalde naderhand op sociale media, dat hij een keertje een favoriet van hem had geboekt. Nou, dat mag Veurink vaker doen wat ik je brom! Vanaf het eerste nummer maakten deze muzikanten hun vooruitgesnelde reputatie meer dan waard. Vooral genoten van de man in het midden, drummert Bauke Bakker. Ik zag 'm ooit spelen in een warme en zwangerige UndercoverTent op de Zwarte Cross. Toen speelde hij en zijn band nummers van the Police. Ik werd destijds gevangen door zijn bevlogenheid, hoe hij achter zijn drumkit zat en zijn meer dan geweldige stem. Hij wordt gezien als de best zingende drummer, niks teveel gezegd. Mijn vrienden liepen door maar ik bleef staan. Undercover in de UndercoverTent. Kreeg toen en gisteravond weer een DéJà Vu en die momenten wisselden zich steeds sneller af. Kreeg kippenvel tot in mijn tenen. Breur genoot en ik niet minder. Grappig, muziek niet uit mijn tijd maar waar ik wel groot mee ben geworden omdat mijn grotere broers mij de muzikale opvoeding meegaven terwijl Pa en Moe de andere voeding erbij deden....Mijn muzieksmaak is blijven hangen in de jaren zeventig en tachtig. Prachtig!
Wat kreeg ik een berg DéJà Vu'en te verwerken terwijl ik vanmorgen las dat het allemaal toch niet zo was. Lekker boeiend...Al die wetjes en regeltjes, heb er soms een broertje dood aan. Je wilt iets geweldigs bereiken, plannen worden omarmd maar je wordt gewezen op bestaande zaakjes die jouw mooie plannen heftig kunnen dwarsbomen. Déjà Vu. Soms wilde je dat deze term uit de Psychologie zijn naam wel eens eer aandeed. Het komt goed, denken we dan maar. Rome en Parijs zijn ook niet in 1 dag gebouwd!
Resumé: heb gewoon een geweldige avond gehad met heerlijk eten bij Docks, een fantastische tribute aan Crosby, Stills, Nash & Young en mooie, soms diepzinnige, gesprekken met Breur.
Het was met recht een DéJà Vu waar je U tegen zegt met uitroepteken. Joah, mag wel zo...
Fijne Zondag!





zondag 15 april 2018

The King's Ring!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Ik heb dezelfde ogen en krijg jouw trekken om mijn mond....
Ik heb dezelfde handen en ik krijg jouw rimpels in mijn huid.
Jij hebt jouw idee, ik heb mijn ideeën en we zwerven in gedachten maar we komen altijd thuis
De waarheid die je zocht en die je nooit hebt gevonden, ik zoek haar ook en tevergeefs zolang ik leef.
Want Papa, ik lijk steeds meer op jou. Maar jouw woorden, ze liggen op mijn lippen en ik praat nu zoals jij vroeger praatte....'
Enkele zinnen uut 'Papa' van Stef Bos.

Vreemd, gisteren zag ik Moos via de ogen van zijn Opa, mijn vader. Opa sprak tot onze lieve zoon via mijn mond. Vrijdagavond draaide ik onbewust opvallend vaak aan de ring van mijn vader, die al jaren aan mijn rechter ringvinger gegoten zit, toen Stef Bos Papa zong.
Ik heb het hem al zo vaak horen zingen maar nog nooit zoals vrijdagavond in de Voorveghter. Op de één of andere manier kwam deze binnen als een rechtse directe. Nummers lang zwierven mijn gedachten naar boven. Honderden kilometers boven mij moet hij ergens lopen. Kan niet anders. Het was nog geen negen uur, misschien nam hij wel een wijntje, een plakje worst en keek hij net als San en ik wel met ons mee naar Stef Bos.
Stef was in topvorm. Hij deed mij denken aan Herman van Veen. Stef is net als Grand Cru wijn, wordt beter met de jaren. Stef had een boodschap en vertelde die gepassioneerd in een volle theaterzaal maar het leek wel of hij speciaal het woord nam tegen ons. Ik zag door alle bomen de echte Bos weer, de kern van het bestaan. Het liet mij niet los. Bos vertelde over zijn zoontje....Bos kon je vrijdagavond vervangen door Dorgelo, niet dat ik zo kan zingen, integendeel haha en zijn zoontje werd Moos. Moos heeft ook van die (levens)vragen waarop ik het antwoord niet weet. Hou ouder je wordt hoe minder je lijkt te weten....Ik snapte Stef helemaal. Papa, ik lijk steeds meer op jou. Dat wordt tevens een stuk minder. Hoe ouder ik word hoe meer ik begin te twijfelen. Zal ik ooit zo worden als mijn Papa? Mien absolute held, buiten iedere kijf!
Hoe deed hij toch die dingen die hij deed. Hij was ongeveer van dezelfde leeftijd maar ja had met mijn drie oudere broers wel een schat aan ervaring. Ik was zijn vierde zoon, Moos is mijn eerste. Theorie en praktijk zijn twee aparte werelden. Alles komt een beetje samen dit weekend. Komende dinsdag zou hij 87 jaar zijn geworden als hij niet in oktober 2005 zijn laatste adem uitblies. Vooral sinds de geboorte van Moos heb ik soms nog zoveel te vragen. Moos heeft het ook vaak over Opa Freek. Onlangs zijn wij naar de plek geweest waar ik hem voor het laatst zag. De begraafplaats aan de Beerzerhaar. Moos zag net als ik een steen staan. Hem proberen uit te leggen dat Opa Freek nou in onze harten zat, in de mooie gedachten en lieve herinneringen van iedereen die het geluk hadden hem gekend te hebben. Stef zei het zo mooi. Opa spreekt nu via mij tot Moos, Opa ziet Moos nu via mij. Net als Stef heb ik ook vaak het gevoel dat hij over mijn schouders meekijkt. Niet altijd, want ik maak gigantisch veel fouten. Opvoedkundig ook...Als ik boos ben op Moos heb ik er meestal spijt van. Hoe deed Papa dat toch....? Hij was niet vaak boos op mij, althans niet dat ik mij herinner. Misschien romantiseer ik alles ook veel te veel. Tuurlijk was Papa vaak boos op mij, teleurgesteld, niet blij met mijn beslissingen etc.
Wat had mijn vader geantwoord op vragen van Moos. Laatst vroeg het jochie aan mij waarom Opa Freek niet op kon staan net als Jezus? Het was rond de Pasen. Kwamen net terug van de voetbal. Mariënberg had gewonnen, Lohues op de radio en allebei waren wij in een opperbeste stemming. Kwam weer zo'n vraag. Papa, waarom kan Opa Freek niet opstaan? Tja, wat moet je dan zeggen. Dat Jezus opstond was een wonder....Waarom is er niet zo'n wonder voor Opa Freek? Het was ook mijn keuze om Moos naar een Christelijke school te sturen. Ikzelf heb het geloof al ruim twintig jaar verloren en nog steeds niet teruggevonden. Ben er ook niet op zoek naar. Maar ik vind dat ik Moos zijn geloof in dingen niet mag afpakken en misschien is het allemaal wel waar, heb mij al vaker vergist. Maar Moos is niet snel tevreden met mijn antwoorden. Want het ging verder, de hemel kwam er bij en het paradijs. God de vader en dat Jezus zijn zoon was...Van die dingen. Ik zei iets dat hij Ome Henry het maar moest vragen, dat papa het ook niet wist en dat de hemelpiloot van de familie vast wel een antwoord wist. Opa Freek komt niet terug, hoe graag Papa dat ook zou willen. Die beste man is nu al bijna dertien jaar dood! Zal hij zien hoe het met ons gaat. Wat had hij graag San willen zien, even een dikke knuffel en wat was hij blij geweest dat ik het geluk had gevonden. Wat zou hij trots zijn geweest.....Na zijn Martha was het zijn zoon gelukt de mooiste en liefste vrouw op aarde te vinden. En wat zou hij gek zijn geweest met Mouna.
Een roltrap naar de hemel, voor eventjes lenen van Harrie Jekkers....die zo handig was dat zijn roltrap naar de maan kon.
De gouden ring van mien Pa, the King, draag ik elke dag. Als ik 'm niet draag voelt dat raar en niet bijzonder. Het is net alsof de ring mij behoedt voor slechte dingen.
Vrijdagavond, herstel nacht, wilde ik 'm eigenlijk niet af doen voor de nacht die aanstaande was. Wilde het gevoel vasthouden. Keek naar onze foto aan de muur. Een denkbeeldige arm werd om mijn schouder geslagen en aan mijn been klampte Moos zich in mijn gedachten vast. De drie-eenheid compleet.
The King is niet dood....Neuh, hij leeft voort! Soms in een lied, soms in een gedachte, vaak via mijn ogen en soms praat hij met Moos via mijn mond. Dat is ook een vorm van geloven, het is maar waar je in gelooft.
Papa ik hou van jou en Moos houdt van zijn Opa Freek. Tis een wonder maar wel echt waar....
Fijne verjaardag Pa komende dinsdag....Steek een kaarsje op!  Groetjes van Mama...
Joah, mag wel zo....en Stef bedankt!


zondag 8 april 2018

Toegankelijk Hardenberg!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Hé jij, de zon staat al stralend aan de hemel. Kom mee, dan zetten we de wereld op z'n kop. Want elke dag is een nieuw begin en elke dag is een avontuur. Ja, elke dag ben ik blij van binnen. 
Omdat we samen zijn, omdat we samen zijn. Weg met je zorgen, wat kan je gebeuren? Want met z'n tweeën ben je nooit alleen'
Uut 'Samen' , nummer van Acda en de Munnik uit de animatiefilm Pim & Pom

Zal het een heet hangijzer blijven of toch misschien niet..Winkels open op zondag in Hardenberg?
CDA-informateur Jeroen Goudt heeft de komende weken de schone taak om de nieuwe coalitie te vormen in jawel, de gemeente Hardenberg. Ik volgde afgelopen week op grote afstand, welgeteld ruim twee uur rijden, op vakantie de ontwikkelingen rondom de openbare schermutselingen in het lelijkste gemeentehuis van Nederland via de Stentor op een wederom niet werkende laptop met toch wel enige belangstelling. Goudt zal de komende tijd verder in alle beslotenheid afzonderlijk gaan praten met de diverse fractieleiders. Het lijkt net echt, welke partijen gaan samen de komende vier jaar regeren over onze stad en gemeente...? Ben zeer benieuwd. Wie vinden elkaar halverwege en wie blijft halsstarig vasthouden aan haar duivelse programmapunten?
Onlangs werd Hardenberg de meest toegankelijke gemeente van Nederland. Een pluim op onze Oranje hoed, vooral gunde ik het raadslid en CDA'er Rick Brink. Hij maakte zich er hard voor. Met Brink is meteen één van de weinige Hardenbergers genoemd die ooit op het podium mocht staan van poptempel Paradiso die onlangs haar vijftigjarige bestaan mocht vieren. Dan ben je wel iemand. Hij stond wel mooi in de finale van het beste raadslid van Nederland. De kracht van gewoon doen! En Brink is iemand, in waar een kleine man verrrekte groot kan zijn. Wat was zijn verkiezingsslogan ook al weer....Oh ja: "Geen beperkingen maar kansen..." Zoals jullie allemaal wel weten zit Rick in een rolstoel maar het weerhoudt er hem niet van om letterlijk op de barricaden te gaan staan voor zijn geliefde Hardenberg.
Met terugwerkende kracht baal ik er een beetje van het feit dat ik niet op Brink heb gestemd. Hij kreeg voldoende voorkeursstemmen, daar niet van, maar hij is niet van mijn partij....Ik vaar een andere koers.
Natuurlijk verhaalde ik enige weken terug dat ik lokaal niet stem op een partij maar op een persoon, maar het CDA was mij net iets te vaag over enkele hekele punten die ik belangrijk vind. Wat dat betreft was de Christenunie daarin een stuk duidelijker. Bijvoorbeeld over de zondagsrust daar werd niet aan getornd! Punt uit, met verbazing las ik dan ook in de Stentor deze week dat ze zich nu toch wat anders openbaren, alsof ze opnieuw het licht hebben gezien. ..Sake-Christiaan Stelpstra, de lijsttrekker van de Christenunie, wilde nu ineens wel mee gaan denken over de zondagopenstelling zodat er een goede balans komt en dat de minderheid wel wordt gehoord door de meerderheid, waar heb ik dat eerder gehoord....? Verder was hij ontstemd dat hij zetels had verloren. Voor sommige Hardenbergers was de Christenunie blijkbaar nog niet christelijk genoeg en moest de SGP daarom een duit in het kerkzakje doen. Normen en Waarden 2018. Tja, waar twee honden vechten om een been, het ware geloof van de kiezer, daar loopt er een derde gewoon mee heen. Het CDA spinde er garen bij. Dank je wel! SGP komt niet in de raad en de Christenunie moet het doen met twee zetels minder. Niet bepaald een win-win situatie...roomser dan de paus ooit zal zijn.
Samenwerking is soms beter....Wij geloven toch allemaal in dezelfde God?
Maar ik heb er wel een beetje spijt van dat ik niet Rick Brink rood kleurde in het stemhokje. Want ik vind het gewoon een goeie gast met goeie ideeën.
Vorige week hoorde ik 'm nog klare taal bezigen aan de bar bij Café Henry's. Terwijl ik zat te wachten op mijn patat, was ik een beetje aan het afluisteren. Tja, ik weet het. Tis niet netjes maar daarom vertel ik het jullie maar hier. Onder andere Rick was in gesprek met uitbater Henry. Natuurlijk ging het ondermeer over de zondagopenstelling in Hardenberg. Onderzoek n.a.v. de koopzondagen in Ommen wees uit dat 40% van de bezoekers uit Hardenberg kwamen. In Coevorden zie je zondag ook vele bekende gezichten die hun huis in Hardenberg hebben staan. Rick was vrij helder en duidelijk in zijn visie hierop. Als je het niet probeert weet je nooit of het hier ook werkt....Hij sprak respectvol over de voor en tegens. Hij liet zien waarom hij in de finale was beland van het Beste Raadslid van Nederland. Geen beperkingen maar kansen....
Ik zie het wel zitten met Brink en zijn groene vrienden aan het roer in Hardenberg.
Als ze ook nog effe wat doen met het afstandse pand aan de Voorstraat hebben jullie helemaal mijn zegen.
Sinds 1 januari 2015 zit het voormalige Chinees restaurant China Garden dicht.
Ruim drie jaar later staat het pand nog steeds leeg. Nou ja, leeg....? De Nasi, Bami en Peking Eend zijn gevlogen naar elders maar China Garden is ondertussen een gratis toevluchtsoord geworden voor vogels en flink wat ander ongedierte op zoek naar tijdelijk onderdak. Er zitten gaten in de ramen, de verf die er links en rechts nog op zit bladdert er af als bedorven Babi Pangang. Het doet afbreuk aan een gezellig centrum!
Sorry, Hardenberg! Maar dit kan echt niet meer....De centrummanager staat vaak grijzend met een bos bloemen op LinkedIn etc. als hij weer nieuwe ondernemers heeft gestrikt voor het winkelend publiek maar die beste man heeft nog steeds geen oplossing gevonden voor het pand wat inmiddels een indoor speeltuin is geworden voor ratten, vleer(muizen) en ander ongedierte die ondernemers in de buurt liever zien gaan dan komen.Wat ik je brom!
Er moet toch nog wel ergens een potje in het gemeentehuis zijn te vinden om het werkelijk lelijkste gebouw in de Voorstraat een beetje in zijn oude staat te herstellen. Het is een mooi oud pand...maar heeft al jaren zijn glans van weleer verloren. Knap het op! We hebben knappe koppen genoeg daar in het stadshuis die hiervoor de handen wel uit de mouwen willen steken. De centrummanager weet er vast wel een nieuwe bestemming voor. Geen beperkingen maar kansen......De kracht van gewoon doen!
Fijne zondag, amen!
Joah, mag wel zo.....


zondag 25 maart 2018

Moos Staat Op! Evers Gaat (Uit)Slapen....

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Never be lonely, lost in the night. Just run from the darkness, lookin' for the light. 'Cause it's a long, hard road. That leads to a brighter day, hey...Don't let your heart grow cold. Just reach out and call His name, His name... Yah Mo B there, Yah Mo B there. Yah will B there. You can count on it brother. 'Cause we're all just finding our way. Travelin' through time. People got to keep pushin' on. No matter how many dreams slip away. Yah will b there....'
Uut 'Yah Mo B There' van James Ingram en Michael McDonald

Moos Staat Op! Vanmorgen alweer voor het vijfde achtereenvolgende jaar. Waar Edwin Evers na 21 jaar straks gaat (uit)slapen heeft Moos het ritme van onze bekendste Hardenberger al vijf jaar te pakken.  
Ons guitige en bijzondere zoontje was gisteren nog maar vier en vandaag steekt hij vol trots vijf vingers in de lucht. Cool man. Meestal begint zijn werkdag rond de klok van zes uur, zo af en toe meldt hij zich al eerder en soms vergeet hij de wekker gewoon, slaapt Moos er dwars door heen.
Moos is een vroege vogel al kwam hij op 25 maart 2013 pas halverwege de avond in ons rijke leven. 
Dat treuzelen is gebleven, Moos lijkt soms doof voor aansporingen van hogerhand ondanks het feit dat hij afgelopen maandag buisjes in zijn oren kreeg. We vragen ons af of de dokter wel bij kennis was en niet een beetje van dat verdovende spul van Moos had gesnoven. In het kader van durf te vragen.....Je weet het niet! Je weet het nooit!
Moos vijf jaar, vorige week kroop ie bij wijze van spreken en nu raast hij met zijn net gekregen Big Wheel Scooter door de kamer met gevaar voor Mouna haar leven. Hij ontweek haar zojuist nog maar net. Als hij éénmaal op de snelweg zit kijkt hij niet meer achterom. Oogkleppen op! Vooruit papa, kan dat ding niet harder? Waar zit de rem, bam boem!
Tja, het is net zo stoer als Max Verstappen. Moos heeft een blauwe helm, vindt ie helemaal geweldig. Moos zag Max rijden terwijl hij de slaap uit zijn ogen wreef. Hey Max Verstappen....
Vanmiddag komt het bezoek en mag hij zijn Blaze en Cars Taart aansnijden die hij gisteren zelf ophaalde bij de warme bakker. Gistermiddag toen hij nog vier was zongen wij uit volle borst met Daniël Lohues mee in de auto op de terugweg van de voetbal. Zal hij dat ook blijven doen nu hij vijf is? Of wordt dat straks door hem als werk voor vierjarigen bestempeld!
Het is een mannetje hoor. Stef Stuntpiloot, de eerste botsing met de poef is nu een feit. Straks een verkwikkend bad en naar buiten, kan hij mooi scheuren door de wijk. 
Moos is de weg aan het vinden, hij reist door zijn eigen tijd. Vijf jaar onderweg, trekt zich soms niks aan van mensen die het allerbeste met hem voor hebben. Bij Moos geen dertien in het dozijn. Eerder veertien dan twaalf als u begrijpt wat ik bedoel! Ik hoop dat wij hem kunnen behoeden voor wat er allemaal nog gaat komen. Wij weten al dingen waar hij nu nog amper het besef voor heeft. Allerlei mensen incluis wij die over zijn toekomst aan het beslissen zijn. Logisch, het is nog maar een kuiken wat langzaamaan kip aan het worden is. Straks legt hij het eerste ei en volgen meerdere eieren, wat ik je brom! Misschien moet hij straks wel tijdelijk afscheid nemen van vriendjes om later beter, anders, terug te keren. Het kan verkeren, ik hoor het Bredero zo zeggen. Hij loopt ver voor in zijn ontwikkeling maar niet alle onderdelen in zijn kleine lichaampje haken voldoende aan. Nuchter als wij zijn maken wij ons zorgen maar ook weer niet teveel. Wij reizen tevens in onze eigen tijd en soms moet je even uit de auto om uit te rusten, ff pas op plaats maken. Beetje rekken ,beetje strekken...kopje koffie, plaspauze van die dingen.
Moos, lieve grote kleine jongen. Gefeliciteerd met je vijfde verjaardag. Wat houden papa en mama van jou en jouw kleine zusje is apetrots op haar grote sterke broer die zo ontzettend lief voor haar is. 
Het is gewoon een bijzonder kind en dat is ie...vrij vertaald naar John C. Kievit. Jij bent onze Moos!
Vijf jaar kleur je als ons rijke leven. High Five!
Tja, Evers....Laura zette de radio wat harder toen onze plaatsgenoot Evers zijn afscheid aankondigde even voor de klok van negen uur. Het was net of heel Nederland even op de rem trapte, even geen telefoon aannam en de offerte nog even niet werd verstuurd. Wat zeg je me nou, Edwin. Jij gaat stoppen. Euh...?!?! Na 21 jaar hangt hij aan het eind van het jaar zijn populaire ochtendshow aan de wilgen. Na 21 jaar wil hij zich nog eens omdraaien rond de klok van vier uur nachts. 's Avonds nog even een pilsje nemen en niet om acht uur al verhuizen naar een etage hoger. De jas begon te knellen die altijd als gegoten zat. Hij wil andere dingen doen, meer muziek gaan maken. Hij sprak mooie woorden, recht uit het hart. Vooral op beurzen heb ik het vaak over Edwin Evers. Waar kom jij vandaag, waar is je bedrijf gevestigd. Hardenberg....Hardenberg? 
Alles wat blijkbaar achter de Iessel ligt is onbekend en vooral onbemind in andere delen van het land. Terwijl de wereld na de Iessel niet ophoudt maar juist begint. Evers bleef niet voor niets hier gewoon wonen. Waar ze nog met de voeten in de klei staan. Waar een indiaan nog gewoon het Casino in Enschede bezoekt omdat hij aan Winnetou is. Waar Sinterklaas gewoon zijn zwarte pieten meeneemt op zijn boot. 
Maar ik zeg vaak, Hardenberg waar Edwin Evers woont....Ok, maar dan nog weten ze niet 538 (euh 1 2 3) nog niet waar wij huizen aan de grens met Duitsland. Als ik vervolgens Ponypark Slagharen roep, oh daar ergens in Drenthe of is het Overijssel...Laat maar! 
Evers, ik heb wel eens bij hem in de rij gestaan bij bakker Battjes. Kijk, dat schept toch een warme band. Ik steek per ongeluk wel eens een hand op als hij langsfietst of hij zijn auto ergens parkeert. Hij een fanatieke HHC'er, ik kleur toch voor de club uut Mariënberg. Maar wij mogen trots zijn op Evers, hij heeft Hardenberg toch mooi op de kaart gezet. De kracht van gewoon doen! En dat 21 jaar lang. Hij begon bij de KRO, ik zie nog de mensen lachen bij de stoplichten eind '98 in Oldenzaal. Als hij Prins Bernhard imiteerde of de broertjes de Boer. Het is gewoon ontzettend knap dat hij 21 jaar op dit niveau acteerde. Petje af!
Daar kan Giel nog een puntje aan zuigen.....
Ben d'r eigenlijk voor vandaag wel klaar mee. Ga feestvieren....Want Moos Herman Freek is 5 jaar.
Hieper de Piep, lang zal hij leven....in de Gloria.... en nu Ranja en paaseitjes. 

Fijne zondag. Joah, mag wel zo!





zondag 18 maart 2018

Een Goede Ruiter!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Into the great wide open. Under them skies of blue. Out in the great wide open. A rebel without a clue. The future was wide open.....'
Uut 'Into The Great Wide Open' van Tom Petty and the Heartbreakers.

Was de laatste weken er al vaker langsgereden. Bijna achteloos, druk in gedachten, bezig om overtollige ballast te lozen. Gisteren reed ik er weer. Op weg naar Enschede. Een wedstrijdje meepikken van mien geliefde cluppie...ff voor de duidelijkheid: Mariënberg hè. Daar hoeven geen rode pepers in de reet, bij ons geen naderend degradatieleed. Neuh...alhoewel, gisteren enkele rode pepers ook bij het roodzwarte hart niet hadden misstaan. Maar dat geheel terzijde. Een teleurstellend & onnodig gelijkspel. Ter hoogte van de Stenendijk lachte hij mij weer vriendelijk toe. Wat een goeie kop heeft ie eigenlijk...bedacht ik mij ineens, luisterend naar A28 van Lohues op de N36, het kan verkeren. Je kunt niet altijd op de snelweg zitten, soms moet je even op de rem trappen. Neem je een andere afslag om toch elders te arriveren. Zelfs de TomTom weet niet altijd de juiste weg te vinden.
Maarre mien oude schoolmoat van vrogger is de politiek ingegaan. Sinds een dik half jaar mag hij zich raadslid noemen in de gemeente Ommen. Wie? Richard de Ruiter...Mooie kerel. Ben niet van zijn partij, eerder dacht ik dat bij hen Veel Vrije Dagen kreeg maar dat was wederom zo'n loze politieke belofte. Maar op een wapperend spandoek strakgespannen aan een aluminium frame lachte hij mij toe. Een baardje van net geen drie dagen geschoren....Gewoon zoals hij is. Geen opsmuk, gewoon Richard en de Ruiter van achteren. Hebben ze een goeie aan en als volksvertegenwoordiger voor Beerzerveld en omstreken zal hij op de welbekende barricaden gaan staan daar waar hij kan. Tuurlijk, de politiek is een schaakspel, soms moet je snel schakelen, soms moet je een Koning of Toren verzetten om verder te komen. Ik zou het niet kunnen, te eigengereid en te eigenwijs voor. Maar Richard heeft er feeling voor en een goede kop! Hij is eerlijk, vertrouwd en nuchter. Wars van enige (ster)allures, hij zit er echt op het rode pluche voor een ander. Voor de gegoedde burger van de gemeente Ommen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen stem ik nooit op een partij maar altijd op een persoon. Zo stemde ik ooit op Petter van het GPV. Jammer genoeg zetelt Richard niet in Hardenberg maar bij de buren van Ommen. Ommen en Hardenberg zijn uit elkaar, een gelukkig huwelijk strandde vorig jaar met de haven in zicht. Bestuurlijk en organisatorisch niet echt handig, maar ja nood brak wet en de scheiding ging niet zonder slag of stoot. Maar ik zou blind stemmen op Richard als hij hier in de raad zou kunnen  komen! Hij wil niet scoren maar gaat meer voor de inhoud....
Heb mijn keuze voor woensdag nog niet gemaakt. Maar ik denk dat ik lokaal stem, dus niet voor een Hardenbergse variant van een landelijke politieke partij met van die lange tentakels uit Den Haag. Waar dat stadje aan de Vecht slechts een vlekje op de landkaart is.
Lees straks nog wel even vluchtig de Toren door. Stond zo'n overzichtje in als ik mij niet vergis met de diverse standpunten. Kieken wie bij ons een Goede Kop heeft....Vind ik gek genoeg belangrijk. Zoals een kok een buikje moet hebben en een warme bakker meel op zijn hoofd. Heb al een lichtelijke voorkeur.
Betaald parkeren, wat doen we op zondag en hoe gaan we verder om met enkele hekele punten.
It's a dirty job but someone's gotta do it....Veule wille allemoal.
De stemming sloeg gek genoeg gistermorgen ff om in pure nostalgie. Kwam te zitten aan de bar bij Veenlust in Bergentheim. Bekende kroeg, nog wel eens een boom opgezet onder het genot van een goudgele rakker.Toen zat Olsman er ook al.
Tony liep altijd naar de kerk toe, voor het zingen de kerk uut kreeg bij onze voormalige spits van het eerste zo een hele andere dimensie. Ik ging vaak brommers kiek'n bij Ophof, net de andere kant op. Met de vlam in de pijp lagen wij daar in de dertig tonnen diesel....Niet eens ver van huis waar soms Oma op bezoek was. Schitterende tijd. Ja, mijn oma is op bezoek...Mooi voor jou, had ik toch geen boodschap aan terwijl ik bezig was met mijn vergelijkend warenonderzoek totdat ik nattigheid rook....Hahaha was ik niet meer in mijn sas. Bar-Dancing Flash aan het kanaal. Nu staan er nieuwbouwwoningen maar vroeger stond daar zo'n ouderwetse bruine kroeg waar gedanst werd tot in de laatste uurtjes. Om half één thuis zijn, terwijl wij om vijf voor half één nog een frikandel naar binnen stonden te werken maar klokslag half één liepen wij het ouderlijk huis wel binnen. Hoe wij dat toen ooit deden....?? Ik vraag het mij nog af....
Mooie stapverhalen uit een mooie tied. Toen Twix nog Raider heette, meters bier en wij die betaalden met 25 gulden...?? Had je wel mooi veertien biertjes voor....Kom daar nu nog maar eens om. Een kleine 12 euro voor 14 biertjes. Elk nadeel had toen zo zijn voordeel.
De stemming sloeg afgelopen woensdag trouwens om in pure vreugde en blijdschap...Wauw! Hoorde Ramses en Bob Marley zachtjes zingen.Maar daarover misschien volgende week meer.
Voor nu, fijne zondag, geniet er van.....






zondag 11 maart 2018

KaasMemory!

Hallo Lieve Vriendinnen en Vrienden, 

'Sometimes when this place gets kind of empty. Sound of their breath fades with the light. I think about the loveless fascination. Under the Milky Way tonight.Lower the curtain down on Memphis. Lower the curtain down all right. I got no time for private consultation. Under the Milky Way tonight.'
Uut 'Under the Milky Way Tonight' van The Church

Komt het door het tikken van de klok?  Het feit dat je elke nacht weer een dag ouder wordt! Of komt het simpelweg dat het lichaam steeds meer begint te haperen dat je je soms geheel vrijwillig terug laat werpen als iets van vroeger komt buurten in het tegenwoordige heden.....?
Zeg het maar, ik had het deze week enkele keren dat mijn gedachten teruggingen naar vroeger. Moos heeft het ook al over vroeger, toen hij twee of drie jaar was, maar die herinneringen van mij gaan wel iets verder!
Had het bijvoorbeeld met bovenstaand nummer. Under the Milky Way, bracht mij terug naar de jaren tachtig. Naar Flash, naar Ommen. Naar de Herberg van Hans, naar mensen van eerder die je nu nog maar sporadisch ziet. Is het erg....? Neuh, soms mis ik wel dingen. Soms lees ik nog mensen van eerder. Bijvoorbeeld Lampie uut Ommen. Willem Lampe. Mooie kerel. Hij beschrijft het leven zoals maar weinige Ommenaren het willen zien. Lampie. Ooit was ik zijn lijdend onder- en voorwerp toen ik nog dacht dat ik de hemel kon bestormen, de vecht in tweeën kon splijten, in de jaren dat 16Down werd gedraaid in de kroegen en The Church voor mij de ideale verbinding leek. Mijn kerk was namelijk de kroeg. Hier belijdde ik mijn geloof. De hosti werd een tosti en de wijn een mooi getapt biertje en Henk Smit mien dominee. San had Arrow Classic Rock opgezet en ik werd er onbewust vrolijk van na wederom een heftige week die begon in Rotterdam. Ja, ik mag onder het mes. 12 juni gaan ze mijn rechteroog aan de binnenkant van het gezonde verstand bekijken. Hoera, als voorbereiding mag ik ruim zes weken aan de Prednison en de Steroïden. Kom maar door met die Plofkop....!Maar ja, wie mooi wil zijn moet pijn lijden. Het is niet anders...Je probeert zoveel mogelijk het normale leven op te pakken. Maar mijn lichaam lijkt de laatste tijd overal de brui aan te geven, ik zie de donkere bui al hangen. Het is even niet leuk maar ja, je moet door....niet iedereen kan dat op waarde schatten.Van de week mocht ik even huizen bij d'Olde Stee in Lutten. Kreeg ik ook zo'n Flashback naar eerder. In kroegen als deze was ik vaak te vinden met leuke mensen zowel voor als achter het schap. Johan zette Skik op en ondanks ik de eigenaren niet kende bleken wij toch veel meer raakvlakken te hebben dan wij vooraf hadden kunnen bedenken. Mooie gesprekken over eerder, gezamenlijke kennissen....en meer van dat gedoe. Werd er vrolijk van, liep er zowaar recht van in plaats van dat kromme gedoe! Was het een interview, in ieder geval mooi een uurtje wat geouwehoerderij.
Geniet met volle teugen. Mouna die de makreel en kibbelingen van Theun de Jong afgelopen zaterdag naar binnen lepelde alsof het melk was. Moos die bij het Kaaskeldertje van Jan alle kaas aan het proeven is terwijl wij maar roepen dat het zo wel genoeg is geweest en Jan alleen maar kan lachen om die kaasboef. Van Jan kreeg Moos nu KaasMemory, hij kent ze bijna al allemaal uit zijn kleine hoofdje. Kleine bourgondiërs hebben wij samen op de wereld gezet. Levensgenieters pur sang! Gisteren zaten ze keurig aan tafel en aten wij van het mooie plankje was San ons voorschotelde....Fijn stukkie muziek op de radio.
Tja, je moet zelf de slingers ophangen zeggen ze wel eens. Normaal gesproken hadden wij gisteren in Amsterdam gestaan, kieken en vooral luisteren naar Blof. Maar ja, dat ruggie geeft nog steeds weinig sjoeggie en vier uur staan op steenworp afstand van de Johan Cruijff Arena leek ons geen goed idee! Neef Guus en zijn lieve Iris namen de honneurs waar. Was er toch nog een Dorgelo inpandig! Van maan- tot vrijdag kunnen wij niet uit onze neus vreten en moet er tevens gewerkt worden. Daarom gaat zo'n ontbijtje van de Koffiepot erin als koek. Wat een lieve mensen daar....en wat hebben wij lekker ontbeten met zijn vieren. Lekker omeletje en wentelteefje er bij. Zo kneuterig, maar zo waardevol. De krenten in de pap! Dat ik maar niet vergeet hoe het voelt! 
Zet The Church op en 16Down, Johan, Skik, Fatal Flowers, het oude Racoon, Shiver en ondertussen op Vechtdal Centraal wat schrijverij lezen van Lampie.....Under the Milky Way Tonight
Hij op de fiets en ik kuierend van en naar het station in Ommen. Het spoor ligt er nog steeds, dus de weg raken wij nooit kwiet misschien ooit wat anders maar daar komen wij ook wel uit....
Fijne zondag, Joah mag wel zo!

zondag 4 maart 2018

Het Oog Van Rotterdam!

Hallo Lieve Vriendinnenen en Vrienden, 

'Risin' up, straight to the top. Had the guts, got the glory. Went the distance, now I'm not gonna stop. Just a man and his will to survive. It's the eye of the tiger, it's the dream of the fight. Risin' up to the challenge of our rival. And the last known survivor stalks his prey in the night. And he's watchin' us all with the eye of the tiger'
Uut 'The Eye of The Tiger' van Survivor

Toeval? 
Ben d'r niet zo van. Ik heb wel zoiets dat niks toevallig gebeurt....maar toch?
Gisteren popte er een herinnering van zes jaar geleden op. Een foto van het Centraal station in Rotterdam. Nu een prachtig gebouw geworden, een pareltje, architechtonisch prima dik in orde. Willem-Alexander heropende dit bouwkundig wonder op 13 maart 2014, als je even verder loopt zit je zo op de Coolsingel!
Destijds was het een bouwval en liepen Breur (Erik H.) en ik er 's morgens vluchtig door heen onderweg naar perron nultien. Wij hadden een trein te halen die ons weer terug bracht over de welbekende Iessel na een geweldig optreden van Snow Patrol in Ahoy. 's middags wachtte in Moscou namelijk Banthum. Kiek, daar wil je als rechtgeaardde Mainbarger gewoon bij zijn. Waarvan Akte!  
Wat hadden wij een schitterende vrijdagavond gehad in hartje Rotterdam. We belanden per toeval in een volksbuurt, een mooi cafeetje waar het goed toeven was. Voor- en na het concert maakten wij daar vrienden voor welgeteld één avond. Ik zag er veel, de ogen waren toen nog dikke terecht! 
Ok, wij dronken er Amstel maar het smaakte naar meer. Je weet wel van die roodzwarte kleedjes op de tafel. De buurvrouw van even verderop met een peuk tussen de lippen en een citroenbrandewijntje op het schap. Tussen het rochelen deur mooie gesprekken in onvervalst plat Rotterdams. Wij leerden vliegensvlug en Erik was vaak de vertaler. Om twee uur 's nachts nadat Open Your Eyes zo'n beetje Shut Your Eyes werd wist de buurvrouw van even verderop dat Joah, mag wel zo toebehoorde aan een fijnzinnige Troubadour uut het Oosten van het land. Haar aan het verstand brengen dat Mariënberg niet in Drenthe lag was een Erasmusbrug te ver. Waarom begin ik hier toch over. Nou, in hetzelfde weekend ga ik weer richting Rotterdam. Precies zes jaar later....Toeval....? 
Zeg het maar. Nu blijft Erik achter bij Marieke en hun mooie kids. Heb veel aan Erik te danken zonder dat hij het zelf misschien beseft. Op de terugreis in de trein maakte hij connectie met ene Sanneke Harmeijer, zijn mooie en betoverende collega na lichtelijk aandringen van ondergetekende. Het sprookje kwam goed, er was eens en ze bleef ook nog eens. Erik gaf toch het startschot, ik moest zelf hard lopen maar hij schoot mij als ware de goede kant op! Het kan verkeren. Vanmiddag vergezelt Sanneke mij naar de stad waar ik ooit zes jaar geleden ook was in hetzelfde weekend. Helaas nu niet voor een luisterrijk concert. Wel ga ik mijn ogen sluiten en weer openen....Maar kijkt ipv Gary Lightbody een specialist van het OogZiekenhuis Rotterdam mij diep in de ogen. Vooral die op rechts...Is het toeval dat Snow Patrol deze maand weer met nieuw werk komt?
Toeval....Aan mien leuter. Ik weet het niet! Vanmiddag reizen wij af om het onaagename maar ff met het aangename te verenigen. FF een hotel pakken, 'm bij die grote Toekan huizen. Mag wel even zo. Toch best enkele heftige maanden achter de rug. Niet alleen mijn gezondheid baarde ons kleine en soms wat grote zorgen maar het ging ook niet allemaal even prettig met onze kids en San. 
Bij ons geen dertien in een dozijn. Het leven is mooi maar wij moeten wel flink ons best doen om het zo ook te blijven zien. Vaak de wind tegen, moeilijk tegen die bult op maar in de iene gaat het nog net. Gelukkig kunnen wij schakelen....Dat loopt nog wel gesmeerd.
Toeval....? Een ongeluk komt nooit alleen...Wat ik heb is Chronisch, met andere woorden...Ik kom er niet zo maar van af, het Kwelt zou de moe van Lohues zeggen. 
Morgenvroeg, na zes jaar, ben ik weer inpandig in Rotterdam maar schreeuw ik niet uit volle borst Ahoy!
Neuh, nou juicht ze de laatste tied ook niet errug hard meer in Rotterdam. Misschien kuieren wij nog even over de Coolsingel. Heb ik als 020-adept geen problemen mee, hoop jullie ook nie. Of blijven wij lekker knus thuus in het hotel....
Wilde vandaag er namelijk geen boos stukkie van maken. Sprak van de week iemand. Hij dacht dat ik mij een beetje kwaad maakte vorige week en die weken ervoor. Ach, je moet mij niet altijd te serieus nemen. Tuurlijk heb ik overal wel een mening over maar ik schrijf ze op en verder giet het goed heur....InofUit mijn comfortzone zijn twee aparte dingen. Het is voor mij een manier om wat ballast te lozen. Waar ik mij over verwonder maar verder is het met mij goed kersen eten heur.....
Ik hoop dat de heren dokteren en specialisten morgen in vorm bint. Dat ze niet de voorhoede van die club uit Rotterdam-Zuid bint. Volgens mij huizen wij net aan de andere kant. Ver weg van de Kuip, alhoewel wij de badkuip in de hotelkamer nog wel ff vol laten lopen. Zo vaak blijven Moos en Mouna niet achter in Hardenberg. De herinnering op Facebook, wat gisteren ff het heden inhaalde na zes jaar. Wat is er toch veel veranderd in amper zes jaar. Ontzettend veel water door de Vecht gestroomd. Ik kijk er tevreden op terug, zowel met mien linker als mede met mien rechteroog wat nog steeds zoveel vragen oproept elke keer als ze mij in de ogen kijken. Dat gedoe met die Slijmvlies Pemfigiod maakt het er ook niet beter op....
Ach. Ik ga het maar ff aan de binnenkant van mien ogen bekijken. Als ik het allemaal niet meer weet komt Clown Bassie om de hoek kijken en gaan wij genieten. Shut your Eyes om ze later te openen. Van kleine dingen....van een flesje wijn op bed, genieten van elkaar wat voor mij precies in dit weekend zes jaar geleden begon.
Toeval....Dacht het niet, je moet het lot wel een beetje op de goede weg helpen. Hoop dat ze daar in Rotterdam morgen net zo over denken. Hoop dat iemand boven of beneden ook eens een oogje dichtknijpt...of twee!
Ik ben gewoon een man maar wel eentje die graag al zijn ongemakken wil zien te overleven. 
The Eye of the Tiger.
Fijne zondag. Joah, mag wel zo......